Post Image

Prematüre Doğum ve Babalar

Erken doğumdan hemen sonra, doktorlarla konuşması, erken bebeğinizin durumunu öğrenmesi ve partnerinize, ailenize ve arkadaşlarınıza neler olduğunu anlatması gereken kişi siz olabilirsiniz.

Güçlü ve destekleyici olmanız ve kendinizi ve diğer herkesi bir arada tutmanız gerektiğini hissedebilirsiniz. Bir baba olma konusunda heyecanlı olabilirsiniz, ancak aynı zamanda bebeğinize (veya bebeklerinize) ilişkin endişeleriniz ve eşinizin sağlığı arasında bölünmüş olabilirsiniz. “Kontrolü kaybettiğinizi”, sevdiklerinizi koruyamayacağınızı veya baş edemeyeceğinizi hissedebilirsiniz. Bazı kültürlerde, babalar erken doğum ile ilgili bir utanç duygusu duyabilirler.

Evde – diğer çocuklara bakmak da dahil – hastanede ve işte sorumluluklar arasında kaybolmuş veya gergin hissetmek de normal ve anlaşılır bir durumdur.

Bebeğinize hemen bakmaya başlamak isteyebilir ve yapamadığınız için hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Bazı babalar için kendini baba gibi hissetmek daha uzun sürer.

Pratik ve duygusal olarak bu kadar çok şey sürerken, erken doğumdan sonra çok fazla stres hissetmek de normaldir.

Durum ve bu konudaki hisleriniz ne olursa olsun, aile ve hastane personelinin prematüre bebeğinize ve partnerinize odaklanmasıyla duygularınız ve ihtiyaçlarınız unutulabilir.

Erken Doğumdan Sonra Duygularla Başa Çıkmak

Pek çok baba, duygularını uzaklaştırır veya başa çıkmanın bir yolu olarak hemen işe geri döner.

Ancak duygularınızı ve ihtiyaçlarınızı kabul etmek sağlıklı bir şeydir. Duygularınızı ve ihtiyaçlarınızı düşünmek güzeldir. Kendinize de zaman ayırın – sadece 30 dakikalık bir şekerleme veya sıcak bir duş olsa bile.

Eşiniz, bir arkadaşınız veya aile üyeniz gibi nasıl hissettiğiniz hakkında güvenebileceğiniz biriyle konuşmak da yardımcı olur. Hastanedeki sosyal hizmet görevlisi veya başka bir sağlık profesyoneli ile de görüşebilirsiniz.

Prematüre Bebeğinizle Bağ Kurma

Bir baba olarak, çocuğunuzun doğumundan itibaren gelişimi üzerinde büyük bir etkiye sahipsiniz. Yeni doğan bebekler, her iki ebeveynleri ile bağlantı kurmaya hazır olarak doğarlar.

Prematüre bebeğinizi ne kadar erken kucağınıza alırsanız ve bakımına dahil olursanız, bebeğiniz için o kadar çabuk şefkat ve sevgi hissedersiniz. Ve bebeğinizle aranızdaki yakın ilişki, kendiniz hakkında daha iyi hissetmenize ve daha iyi başa çıkmanıza yardımcı olabilir.

Kanguru bakımı olarak da bilinen cilt teması, bebeğinizle aranızdaki temas, prematüre bebeğinizle bağ kurmanın ve bağlı hissetmeye başlamanın harika bir yoludur. Aslında, cilt cilde temas, bebeğin size ait olduğunu daha çok hissettirebilir. Bunu daha önce hissetmediyseniz, bebeğinizi korumak ve ona bakmak istediğinizi hissetmeye de başlayabilirsiniz. Yenidoğan yoğun bakım ünitesi (YYBÜ) personeli, bebeğinize nasıl dokunup tutacağınızı size gösterebilir.

Bebeğinizi tutamasanız bile, kuluçka makinesinden ona dokunabilirsiniz. Bebeğiniz büyüdükçe, bebeğinizle konuşmak, kitap okumak veya ona şarkı söylemek isteyebilirsiniz. Bunların hepsi bağlanmaya yardımcı olabilir.

Not tutmak ve fotoğraf veya video çekmek bebeğinizle daha bağlı hissetmenize yardımcı olabilir. Hayatınızda bu zamanı asla unutmayacağınızı düşünebilirsiniz, ancak en güçlü anılar bile zamanla kaybolur.

Prematüre Bebeğiniz Hastanedeyken Dahil Olmak

Bazen babalar küçük bebeklerle kendilerinin rolü olmadığını düşünür. Hatta “koca veya ortak” olduğunuzu ama “baba” olmadığınızı bile hissedebilirsiniz.

Mümkün olduğunda, erken doğan bebeğinizin günlük bakımı ile ilgilenmek, becerilerinizi ve güveninizi geliştirmenin en iyi yoludur. Örneğin, beslemeye, bez değiştirmeye veya bebeğinizi yerleştirmeye dahil olmak isteyebilirsiniz. Ya da bebeğinize nasıl banyo yaptıracağınızı öğrenebilirsiniz.

Bu aktiviteler aynı zamanda olumlu bir ilişkinin yapı taşı olan bebeğinizle bire bir zaman yaratır.

Prematüre bebekler aşırı uyarılabilir ve kolayca strese girebilir. Vücut dillerinde ve kalp atış hızı ve oksijen seviyeleri gibi yaşamsal belirtilerinde yorgunluk belirtileri görebilirsiniz. Neler yapabileceğinizi ve bebeğinizin ne kadar başa çıkabileceğini, özellikle ilk günlerde, bebeğinizin hemşiresine danışmak iyi bir fikirdir.

Ve bebeğinizin bakımının dışında kaldığınızı hissederseniz, hastane personeline bildirin. Hemşire, sosyal hizmet uzmanı, doktor veya YYBÜ koordinatörü ile konuşabilirsiniz.

Prematüre Doğum Hakkında
Prematüre Doğum Hakkında



Prematüre Bebeğinizle YYBÜ’de Zaman Geçirmek

YYBÜ’de ne kadar çok zaman geçirirseniz, çocuğunuzun gelişimi için o kadar iyi olur. Bunun nedeni, çocuğunuzla ilişkinize harika bir başlangıç ​​yapmanızdır.

Mümkün olduğunca YYBÜ’ndeyseniz, eşinizin daha güvende hissetmesine de yardımcı olabilir. Desteğiniz onun refahını ve zihinsel sağlığını artırabilir ve bebeğin sizinle ve sizinle ilişkisini destekleyebilir.

İşe geri dönmeniz gerekiyorsa, YYBÜ’de geçirebileceğiniz herhangi bir zaman miktarı yine de bebeğiniz, eşiniz ve sizin için iyidir.

NICU’ların çoğu aile merkezli bakımı hedefler ve sizinle iyi iletişim bunun büyük bir parçasıdır. Bebeğinize bakmakla meşgul olsalar da, YYBÜ personeli genellikle herhangi bir soru veya endişeniz hakkında sizinle konuşmaktan memnuniyet duyacaktır. Personelin bebeğinize odaklanmasına izin vermekle soru sormak arasında bir denge kurmaya çalışın.

Prematüre Bebeğiniz Olduğunda Partnerinizle Olan İlişkiniz

Prematüre bir bebeğe sahip olmak, partnerinizle olan ilişkinizi zorlayabilir.

Ancak birlikte deneyim yaşarken sizi eşinize daha da yaklaştırabilir. Pek çok baba, ilişkilerinin prematüre bebek sahibi olma deneyimiyle başa çıkmalarına yardımcı olmada büyük rol oynadığını fark eder.

Partneriniz ilk birkaç gün içinde YYBÜ’ye veya özel bakım kreşine gidemiyorsa, doğumdan sonra partnerinize vermek üzere bebeğinizin bir fotoğrafını veya videosunu çekmek isteyebilirsiniz. Bebeğinizi duymak ve görmek, eşinizin biraz daha iyi ve daha bağlı hissetmesine yardımcı olabilir.

YYBÜ’de neler bekleyeceğini bildirerek eşinizin ilk ziyarete hazırlanmasına da yardımcı olabilirsiniz.

Ekstra Sorumlulukları Yönetmek

Bebeğiniz YYBÜ veya özel bakım kreşindeyken, hazır olduğunuzdan daha fazla sorumluluğunuz olduğunu hissedebilirsiniz.

Başka çocuklarınız varsa, onların ihtiyaçlarını ve bakımını dengeleyecek, aynı zamanda annelerini ve yeni erkek kardeşlerini veya kız kardeşlerini görebilmeleri için onları YYBB’ye veya özel bakım kreşine getireceksiniz.

Hastaneye seyahatler yapmanın yanı sıra, muhtemelen alışveriş yapacak, evi temiz tutacak, işe gidecek, ziyaretçileri organize edecek ve diğer çocuklarınızı bırakıp alacaksınız.

Partneriniz bebeğiniz hala hastanedeyken eve gönderilirse, partneriniz muhtemelen bebek için anne sütü sağmakla veya hastanede çok zaman geçirmekle meşgul olacaktır. Bu, bir süre evinizi ve ailenizi yönetmekle meşgul olabileceğiniz anlamına gelir.

İşte tüm bunları yönetmenize yardımcı olacak birkaç fikir:

  • Partnerinizle ikiniz için de neler olduğu konusunda açık ve dürüst konuşun. İyi iletişim, işlerin sorunsuz yürümesine yardımcı olur.
  • Partnerinizle kimin neyi yaptığı ve neyin yapılması gerekmediği konusunda anlaşın. Örneğin, evin çok sık temizlenip temizlenmemesi önemli olmayabilir.
  • Diğer çocuklara bakmak için aile üyelerinden ve arkadaşlardan yardım isteyin.
  • Ev işlerinde zaman kazanmanın yollarını araştırın. Örneğin, bakkaliye için online alışveriş yapmak ve onları teslim ettirmek genellikle daha hızlıdır.
  • İşyerinizde fazladan biraz izin almanıza izin verebilecek herhangi bir izin düzenlemesi olup olmadığına bakın.
  • Biri size yemek pişirmeyi, alışverişinizi yapmayı, çocuklarınızı almayı vb. teklif ederse “Evet, lütfen!” Deyin.

Referanslar
  • Freud, W.E. (1995). Premature fathers: Lone wolves? In J.L. Shapiro (Ed.), Becoming a father: Contemporary, social, developmental, and clinical perspectives (pp. 234-242). New York: Springer.
  • Heidari, H., Hasanpour, M., & Fooladi, M. (2012). The Iranian parents of premature infants in NICU experience stigma of shame. Medicinski Archi, 66, 35-40.
  • Johnston, C.C., Campbell-Yeo, M., & Fillion, F. (2011). Paternal vs maternal kangaroo care for procedural pain in preterm neonates: A randomized crossover trial. Archives of Paediatrics and Adolescent Medicine, 165(9), 792-796. doi: 10.1001/archpediatrics.2011.130.
  • Lindberg, B., Axelsson, K., & Öhrling, K. (2008). Adjusting to being a father to an infant born prematurely: Experiences from Swedish fathers. Scandinavian Journal of Caring Sciences, 22(1), 79-85. doi: 10.1111/j.1471-6712.2007.00563.x.
  • Lindberg, B., Axelsson, K., & Öhrling, K. (2007). The birth of premature infants: Experiences from the fathers’ perspective. Journal of Neonatal Nursing, 13(4), 142-149. doi: 10.1016/j.jnn.2007.05.004.
  • Provenzi, L., & Santoro, E. (2015). The lived experience of fathers of preterm infants in the neonatal intensive care unit: A systematic review of qualitative studies. Journal of Clinical Nursing, 24, 1784-1794. doi: 10.1111/jocn.12828.
  • Sloan, K., Rowe, J., & Jones, L. (2008). Stress and coping in fathers following the birth of a preterm infant. Journal of Neonatal Nursing, 14, 108-115. doi: 10.1016/j.jnn.2007.12.009.
  • Tracey, N. (Ed.) (2000). Parents of premature infants: Their emotional world. London: Whurr Publishers.
  • Wechsler Linden, D., Trenti Paroli, E., & Wechsler Doron, E. (2010). Preemies: The essential guide for parents of premature babies (2nd edn). New York: Simon & Schuster.

Bir cevap yazın